เรียกว่าเป็นแฟนพันธุ์แท้เลยดีกว่า...
ไปกินติดกันเลย 2 วัน
วันนึงสาขา พระอาทิตย์
อีกวันสาขา สามย่าน
ร้านไหน เป็นต้นฉบับ ...อันนี้ไม่รู้แน่ชัด
รู้แต่ว่า สาขาแรก มีดนตรีสดให้ฟังด้วย ... ซึ่งเป็นของชอบสุด ๆ
สาขาต่อมา ดนตรีสดก๊ไม่มีี แถมทำช้าอีก
เลยเช็คบิลด้วยความโกรธออกมา เพราะหิวจัด และขนาดกินไปได้นิดเดียว ราคายัง 1700 โอ่ shit

แต่ถ้าว่าพูดถึงรสชาติโดยรวมแล้วก็อยู่ในระดับที่ยัง "จะไปอีก"
ไม่ใช่แบบว่า ครั้งเดียว"เลิก"


เมนูที่กินแล้ว ติดปาก ก็คงเป็นลาบทอด ต้มแซ่บซี่โครงหมู แหนมซี่โครงหมู
เอ๊าะ นึกไม่ออกแระ ... เจง ๆ ทุกเมนูก็โอเคหมดนะ
ถ้าจะไปนั่งชิว ๆ คุยเล่น จิ๊บ แอลกอฮอล์ ร้านนี้ก็โอเคน๊า
(อืม ขอส่วนลดได้ป่ะ แอบโฆษณาให้)

นอกจากร้านนี้แล้ว ก็ได้ไปกินเค้ก "บ้านพระอาทิตย์" ที่หลายคนบอกว่า เป็นของเครือเนชั่น
รสชาติก็ใช้ได้นะ เจง ๆ เราก็รู้สึกเหมือนเค้กตามโรงแรมหรู ๆ น่านแหล่ะ
ตั้งใจกิน บานอฟฟี่แหล่ะ แต่รู้สึกไม่อร่อยเท่าที่เคยกินที่สยาม กล้วยมานเละ ๆ ไปหน่อย
เรื่องราคา ก็ 60-90 ต่อชิ้น  เฮ้อ กินข้าวได้ 3 จานเลยนะนี่

  credit : http://c-est-moi.diaryis.com/?20051219

ส่วนวันที่ 2 นี้ เราก็ไม่ได้กินอะไรแปลกใหม่ แค่ย้ายจาก กินดื่ม ไปสามย่าน กิน steak กันตายกันแค่นั้น
แต่การไปกินคราวนี้ ให้ความรู้สึกว่า "มันเยอะ" สุดริดอะ 
ถ้ากินหมดคงเป็นหมูเอาได้....เฮ้อ... ขายประชดรัฐบาลหรอนี่

สำหรับการสังสรรค์ในวันนี้ ... นายกู๋ ณ ภาคเครื่อง ที่เพิ่งได้ ผ่านพ้นช่วงชีวิตอันเหงา เส้า เปล่าเปลี่ยว ในสิงค์โปร์กลับมา
ก็ซื้อ absolute vodka มาฝากเพื่อน ๆ
อื้มมม รสชาติดีนะ แต่คงต้องขอ 7-up กะ มะนาวด้วย
ไม่ง้าน ตายไม่รู้ตัว
งวดนี้ นายกู๋ก็ทำให้เพื่อน ๆ ประหลาดใจด้วยการ ... "หื่น" x3
ไม่รู้เฮียแก เก็บกดมาจากไหน เห็นว่าสาวสิงค์โปร์ ไม่สวย
เอานะ ยังไง คนไทยควรจะใช้ของไทย ... อิอิ

ปล. เพิ่งรู้ว่า บริษัท ผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้าแห่งหนึ่งของชาวยุ่น เค้ามีให้ร้องเพลงบริษัทตอนเช้าด้วยอ่ะ
ฮา แมกซ์...
งวดหน้าแกมาร้องให้ช้านฟังหน่อยนะ ... นายโป้ง ผู้มีแฟนสวย